zaterdag 29 mei 2010

3e Omloop van de Krimpenerwaard (55km)

Vandaag stond weer een forse afstand op het programma: de 55km van de Omloop van de Krimpenerwaard. Bij voorbaat al een minpuntje in de tocht want het mooiste dorp van Nederland wordt niet aangedaan: Lekkerkerk. Maar dat is meer uit chauvinisme haha.

Om 07.15uur startte ik vanuit de kantine van voetbalvereniging GSV. Ik had er zin in. Het eerste deel van de dag stond er, volgens de weerberichten, mooi weer op het programma en ik hou nu eenmaal van de Krimpenerwaard omdat ik daar thuis ben. Zeker in deze tijd van het jaar is het een feest om er te wandelen. De natuur is in optima forma en dat zou blijken ook. Vogels op nesten, futen met jongen, meerkoeten met jongen, kalfjes en zelfs een ooievaar op nest en dat allemaal onder de geur van koeienmest! Genieten geblazen dus.

Via de Goejanverwelledijk en de Haastrechtsebrug verliet ik Gouda en liepen we de Krimpenerwaard in. Door de polder liep ik over de Gouderakse Tiendweg naar Gouderak. Op de dijk bij de veerpont was de eerste stempelpost op 7,7km(ieder dorp waar de tocht doorheen ging zou ik een stempel moeten halen). Vervolgens liep ik over de dijk naar Ouderkerk aan den IJssel. De zon begon intussen lekker zijn werk te doen maar ik besloot de jas aan te houden tot de eerste rust. Die was in Ouderkerk aan den IJssel in de kantine van voetbalvereniging Spirit. De dijk verliet ik en via een boerenerf ging het verder via de Nesse Tiendweg.

Toen ik bij de rust aangekomen was, kwam ik een aantal wandelaars tegen die ik al eens tegen was gekomen bij de Napoleontocht in Den Helder en een aantal RS80-tochten. Ik haalde een stempel, praatte gezellig wat bij, nam een bak koffie en vervolgde mijn weg. Ik had 16,2km in de benen.

>Het volgende dorp waar ik heen moest was Berkenwoude. Via de Tiendweg Oost en het Westeinde ging dit. De volgende stempelpost was op 23,6km bij een kaasboerderij. Ik besloot een lekker stukje belegen boerenkaas te proeven. Het was heerlijk. Ik besloot geen stuk te kopen maar onthoud het adres voor als ik in Lekkerkerk woon. Via de Benedenheulseweg liep ik nu verder naar Stolwijk. Na een lang eind over deze weg en de dubbele buurt aan de Benedenkerkseweg liep ik dit dorp binnen. Bij café-restaurant 'Het Wapen van Stolwijk' haalde ik de stempel. Met 28,2km in de benen zette ik voet naar Bergambacht.

Dit stuk tocht was wat minder interessant. Een lang fietspad parallel aan de provinciale weg N207. Vervolgens ging het door het centrum van Bergambacht. Ik haalde bij eetcafé 't Centrum de stempel en besloot twee colaatjes te bestellen alvorens ik verder zou lopen. 33,3Km had ik in de benen. Via de Dijklaan ging het de Lekdijk Oost op richting Ammerstol. Daar was op 36,8km de stempelpost. Ik besloot even op een bankje te gaan zitten op de dijk. Met de zon en de wind vol in het gezicht even met het hoofd achterover zitten. Heerlijk!

Vervolgens ging het verder over de Lekdijk naar Schoonhoven. Hier valt weinig over te melden. Een lekker fris windje met zon zorgde voor ideale omstandigheden. Ik stempelde in Schoonhoven en besloot snel verder te gaan. 41,3Km zater er op. Ik wist dat in Vlist een goed restaurant zat en dat daar de stempelpost was, dus ik besloot daar een aspergesoep (hoe kan het anders in dit seizoen) te scoren. Dit was een mooie motivatie om stevig de pas er in te zetten.

Eerst ging het door het drukke centrum van Schoonhoven. Toen ik Schoonhoven uit was liep ik via de Westvlisterdijk rechtstreeks naar Vlist. Daar, op 45,7km, was inderdaad de stempelpost en kon ik ook mijn aspergesoep bestellen waar ik zo naar uit had gekeken. Achteraf kan ik je zeggen: hij was heerlijk!

Via de Oostvlisterdijk en een onverhard pad liep ik Haastrecht binnen. Daar was één of ander dorpsfeest bezig. Door alle gedrang liep ik de stempelpost op 51,6km voorbij. Gelukkig kwam ik er vrij snel achter zodat ik nog even terug kon lopen. Ik stempelde en ging snel verder. Na de rust in Vlist was de lucht al aardig betrokken, maar toen ik door Haastrecht heen was, begon het ook te regenen. Eigenlijk was het wel lekker na de hitte van de dag (ben overigens weer behoorlijk verbrand). Na ruim een half uur was daar ineens de finish (dacht dat ik er nog niet zou zijn, dus dat was een meevaller). Ik meldde af, nam de stempels en medaille in ontvangst, bestelde een biertje en ging weer richting Voorburg.

Deze tocht was zeker de mooiste die ik dit jaar gelopen hebt. Het wordt een blijvertje op de agenda. Tip voor de organisatie: trek Lekkerkerk en Krimpen aan de Lek en - aan den IJssel erbij en maak er een Kennedymars van.

De volgende wandeling is de Kennedymars van Geldermalsen op 11/12 juni 2010. Tot dan.



maandag 24 mei 2010

Omloop van het Groene Hart (40km)

Tweede Pinksterdag was een mooie dag om weer een wandeltocht op te pakken. Sinds de Kennedymars op 8 mei jongstleden had ik geen kilometers meer afgelegd.

Plan was dus de Omloop van het Groene Hart te gaan lopen. Ik zou vanuit Benthuizen starten om 07.30uur. Daar aangekomen bleek er niemand te zijn dan een hoop wandelaars die ook niet wisten wat te doen. Uiteindelijk vertrokken de meesten naar huis (geef ze eens ongelijk). Ik hoorde een mogelijke startplaats in Koudekerk aan de Rijn. Ik stapte in de auto en besloot de organisatie nog een laatste kans te geven.

Om 08.15 startte ik uiteindelijk vanuit café De Hoek. Ik stak de brug over Hazerswoude Rijndijk in. Vanaf het Jaagpad, het Oostvaartpad liep ik onder de provinciale weg N11 door en het spoor. Hiervandaan ging het recht op Hazerswoude Dorp aan. Daar naast de kerk stond een rustpost. Ik zat daar en bekeek de mensen die te kerke gingen. Vervolgens liepen we het centrum van Hazerswoude Dorp uit en door de polders van de gemeente Rijnwoude. Via Westeinde ging het over onder andere de Gelderwoudseweg en het Gelderwoudse Kerkepad. Dit bleek wel een heel smal pad waar overigens ook nog scooters en fietsers voorbij kwamen. De route ging richting Zoeterwoude Dorp maar net voor Zuidbeurt bogen we af richting natuurgebied Noord Aa.

De route liep over twee naakstranden. Ook niet heel tactisch gezien de weersomstandigheden (25 graden celsius, grote kans dus dat het strand niet verlaten zou zijn). Ik liep een behoorlijk stuk langs de Zoetermeerse Plas richting Benthuizen. Op 20km was hier een rustplaats bij de Landwinkel. Hier at ik een appelkoek en een glas verse appelsap, beiden uit eigen boomgaard. Een heerlijke versnapering en ik genoot er oprecht van. Tja, als je alleen loopt moet je het op een andere manier leuk maken.

Na een klein kwartiertje besloot ik verder te gaan en vervolgde mijn weg over de Omleidingsweg. Aan het einde ging het linksaf langs de Hoogeveenseweg. Dit stuk leg ik dagelijks per auto af op weg naar mijn werk. Nu was het echt wel heel saai. Immer geradeaus! De zon brandde hevig en ik voelde me verbranden. Even later moesten we linksaf over de Middelweg richting Hazerswoude Dorp. Vanaf deze weg zag ik mijn werk liggen. Toch leuk, tot ik me bedacht dat ik daar morgen weer zou zitten...

Uiteraard liep de route niet weer door Hazerswoude Dorp maar leidde hij ons door Klein Giethoorn. Bij de botenverhuur besloot ik twee cola's te bestellen en en plasje te plegen. Uiteraard liet ik mijn routepapieren op het toilet liggen. Omdat de route niet gepijld was, had ik die toch nodig dus besloot ik even te wachten tot degene na mij ook weer klaar was. Die zal ook wel het idee gehad hebben dat of ik of hij door de warmte bevangen was toen ik weer vooraan stond te wachten.

De laatste 8km gingen vrij snel. Eerst een stuk over onder andere de Burgemeester Ten Heuvelhofweg, daarna weer dezelfde 4km als waarmee de route werd begonnen. Dat was een minpuntje. Intussen had ik weer iemand gevonden om een babbel mee te maken, dus het hinderde ook weer niet echt.

Toen ik na 36,8km wandelen afgemeld had, besloot ik direct in de auto te springen en naar Voorburg te rijden. Al met al krijgt deze tocht een magere zes. De organisatie was niet super zeker omdat zowel tijden, locaties als afstanden niet klopten met zowel het Landelijk Wandelprogramma en de eigen website. Zo stel je wandelaars dus teleur. Ik vond de tocht wel weer leuk omdat ik de omgeving rond mijn werk op een mooie manier kon verkennen en nog wat bedrijven van klanten heb kunnen spotten. Het was voor mij wel een mooie dag. Zaterdag hoop ik de Omloop van de Krimpenerwaard te lopen. Een tocht over 55km.

zaterdag 8 mei 2010

34e Kennedymars Etten-Leur (80km)

Vrijdagavond besloot ik uit het werk met Karin nog even gezellig van een toastje en een wijntje te genieten alvorens een paar uur te slapen. Om 22.15uur zou ik immers naar Etten-Leur vertrekken voor deelname aan de 34e editie van hun Kennedymars.

Of dat wijntje een goed idee was, door de gezelligheid bleek dat ik spontaan een halve fles op had. Enfin, het slapen was geen probleem... Schoonmoeder en Karin reden mij vervolgens naar Etten-Leur. De tas was ingepakt, dus ik was er klaar voor.

Tijdens de autorit regende het, de voorspellingen waren wisselvallig dus een gevoel van twijfel was wel aanwezig, Nu achteraf kan ik zeggen dat het weer heel goed was. Alleen in de middag een uurtje wat miezer, that's it wat de neerslag betreft.

Toen ik aankwam in café Marktzicht bleek het al een drukte van belang. Ik trof gelijk John waarmee ik Ridderkerk twee weken eerder had uitgelopen. Een gevoel van opluchting volgde. Ik zou in ieder geval de eerste kilometers, zolang ik hun tempo zou bijhouden, niet alleen hoeven te wandelen. Nu had hij twee andere kennissen bij zich. Eén wandelaar en één man verzorging die de tocht op de fiets mee zou doen. Wat een service! Ik schreef in, bond het bagagelabel aan de tas en dronk nog wat aan de bar. Even voor 0.00 uur liepen we naar buiten. Exact om 0.00 uur gingen we 'los'.
De bagageservice was overigens bijzonder goed geregeld. Gedurende de hele nacht en dag zou de vrachtwagen met onze tassen zich langs het parcours begeven, zodat te allen tijde de tas opgevraagd kon worden.

In het eerste deel van de tocht had ik al moeite om aan te klampen bij mijn wandelmaten. Langs een lange rechte weg wandelden we naar Prinsenbeek. Hier gingen we ook nog langs het Liesbos. Omdat ik helemaal niet bekend ben in deze omgeving had ik geen idee waar ik mij bevond. Ik praatte wat over de Dodentocht en hun ervaringen op deze mars en over koeien en kalveren (die overigens genoeg in de weiden te vinden waren). Van Prinsenbeek liepen we, via Breda, naar Sprundel en weer terug naar Etten Leur. Om 07.30 kwamen we daar binnen en zat het eerste deel van de tocht er al weer op.

Op dit rustpunt was door de organisatie een broodjesmaaltijd met soep geregeld. Het was heerlijk om even lekker aan tafel te zitten. We zagen ook een aantal mensen opgeven. Triest voor hen natuurlijk. Gelukkig werden ze goed opgevangen op de massagetafel en toen was ik zelfs even jaloers... Ja, de verzorging was niets over te klagen. De hele nacht stonden de vrijwilligers op de verzorgingsposten (die waren er gemiddeld om de 6 à 7km) klaar voor een bouillon hier, een gehaktballetje, speklapje of worst daar, dan weer een snoepje, dan weer wat drinken en, at last but not least, een gezellig praatje. Super!

Na drie kwartier (een veel te lange pauze maar zo'n maaltijd is ook erg relax) gingen we weer verder. Ik verbaasde me over mijn fitheid. In Ridderkerk zat ik immers na 40km al kapot. Het tweede deel van de tocht zou overigens samenvallen met de 40km van de Baronietocht die overdag werd gehouden. Dat vond ik wel leuk, er zouden meer wandelaars op het parcours wandelen. Dat is wel zo gezellig (er waren maar 72 wandelaars voor de Kennedymars omdat tegelijk ook de Kennedymars van Hilversum werd gelopen).

In de nachttocht vroeg ik me al af hoe de natuur er overdag uit zou zien. Zo in de nacht kon ik me alleen voorstellen dat het wel mooi moest zijn. In de dagtocht zou ik op mijn wenken worden bediend.

We liepen allereerst Etten-Leur uit richting natuurgebied 'Pannenhoef'. Pannenhoef is een natuurgebied van circa 706 ha gelegen tussen Zundert, Etten-Leur en Rijsbergen in de provincie Noord-Brabant en wordt beheerd door het Brabants Landschap. De weidse omgeving leverden een aantal fotomomentjes op. Hiervandaan liepen we weer richting Rijsbergen en hadden we overlap met een deel van de nachttocht. Hierbij ook een lang stuk langs de provinciale weg. Dat gaf niets, Hier hadden we al 60km in de benen, dus een stuk vlak asfalt is dan lekker. We liepen weer naar Lies (een dorp vlakbij Breda) en dwars door het Liesbos. Even na het Liesbos liepen we nog langs een automaat die de aandacht trok. Geen snoepautomaat maar een automaat met verse aardbeien. Na de laatste rust aan de Deurnsestraat, ten noordoosten van Etten-Leur leidde de route ons onder Etten-Leur langs om uiteindelijk ten zuiden van de stad Etten-Leur binnen te komen. Dit was psychisch wat lastig te verwerken omdat we de kerk aan het plein waar ook café Marktzicht gevestigd was continu al konden zien en we er met een grote boog omheen liepen.

Iets over 16.30 kwamen we uiteindelijk aan. Als we de extreem lange pauze wegdenken en tot normale proporties terugbrengen hadden we er ongeveer net zo lang over gedaan als in Ridderkerk. Met dien verstande dat deze route geheel over verharde weg voerde. Toen we de markt op liepen werden we aangekondigd en zette 'Orkest Familie van Geel', een lokale blaaskapel de muziek in. We werden gefeliciteerd door de organisatie, meldden af, haalden de stempel en namen onze medaille en diploma in ontvangst. Zo, nummer twee zit erop. Er waren 7 uitvallers op 72 wandelaars. Op naar nummer drie: op 11/12 juni in Geldermalsen. Voor de terugweg gaven we TomTom de opdracht om de route door de dichtsbijzijnde McDrive te laten gaan. Vervolgens ging bij mij het lampje uit en waren we snel weer in Voorburg.

De organisatie verdient tenslotte echt een compliment voor deze tocht. Eerst schrok ik nog omdat helemaal geen tussenafstanden op de routebeschrijving stonden. Maar, de tocht was zo enorm goed gepijld dat ik die beschrijving niet nodig had. Op ieder bord stond tevens een advies voor de vroegste en laatste passeertijd (volgens mij gebaseerd op een schema van 5km/uur). Hierdoor konden we heel goed onze rusten uitrekenen etc. Perfect!

woensdag 5 mei 2010

27e Bevrijdingsmars Dordrecht (25km)

Bevrijdingsdag 2010 was weer een nationale feestdag en daarom was ik vrij! En een vrije dag... die kan bij mij maar één bestemming hebben. Er is vast wel ergens een wandeling. Zo ook vandaag.

Deze keer zou ik met zus Lia gaan wandelen. Zij traint voor wandelvakanties en het leek ons leuk eens een tocht samen te lopen. Het werd de Bevrijdingstocht in Dordrecht, 25km. Om 08.00 uur 's ochtends ontmoetten we elkaar op station Capelsebrug. Vandaar reden we met mijn auto naar Dordrecht. Een gigantische rij bij de inschrijving maar gelukkig waren we vrij snel ingeschreven. Om 08.47 uur startten wij. De zon was zelfs doorgebroken. Enfin, schitterend wandelweer.

Het eerste gedeelte van de tocht ging vooral door woonwijken. Maar, eerste liepen we door het Merwesteijnpark. Hier was een dag eerder nog een dodenherdenking geweest gezien het monument, de vlaggen en vele bloemen. Daarna liepen we richting Krommedijk, langs het complex van de lokale Betaald Voetbal Organisatie. Op 4,3km was daar de eerste rust. We dronken snel wat en liepen verder. Eerst weer een stuk woonwijk, toen het Dubbelsteijnpark en een bedrijventerrein.

We liepen verder en kwamen op een stuk parcours dat ik twee weken eerder had afgelegd in de Kennedymars. Precies het spoorviaduct waren we onderdoor liepen leverde me een flashback op naar toen... Daar had ik net de 40km rust er op zitten en was ik gebroken. We liepen verder en zagen de spoorbrug opdoemen. Twee weken eerder was onder die brug (weliswaar aan de andere kant van de Oude Maas) de soeppost. Maar goed, ik zal de gedachten weer verzetten, dit is immers een andere wandeltocht. We liepen een brugje over hadden een mooi zicht op de Dordtse Dom. Wat een reusachtige kerk is dat toch. We besloten aan de kade van de Oude Maas even te zitten en te eten.

Even later liepen we langs een T-splitsing van de rivieren Noord, Oude Maas en Beneden-Merwede.

Daarna liepen we weer door en ging het dwars door het oude centrum van Dordrecht. Ja, Dordrecht is een mooie stad met mooie historische panden etc. Leuk was dat we ook door een aantal hofjes liepen en ook langs panden als de oude 'Munt van Holland'. Nu liepen we het centrum weer uit.

Het laatste stuk van de tocht werd in gezet met een stuk wandeling door het Wantijpark. Lia ontdekte er, hoog in de boom (!), een reigernest. Mooi om te zien. Vervolgens liepen we langs de jachthaven, over de Prins Hendrikbrug en een stuk langs de Wantij. Tenslotte staken we de Wantij over via de Wantijbrug (what's in a name) en liepen we via de Wantijdijk en de Noordendijk terug naar start/finish bij voetbalvereniging G.S.C. Minpunt was dat de medailles op waren. Het zou toch niet verbazingwekkend moeten zijn dat je op een nationale feestdag (wat bevrijdingsdag eens in de vijf jaar immers is, het dubbele aantal deelnemers hebt).

Het was een mooie tocht met mooi weer en bovenal enorm gezellig om een keer een tocht met Lia te lopen. Kortom: een prima besteding van de vrije dag. Een belangrijk doel was om er achter te komen of ik nog last van het scheenbeen zou komen die op de laatste wandeltocht gemeen opspeelde. Dit was niet het geval, dus overmorgen ga ik vol goede moed op weg naar Etten-Leur waar om 0.00 uur de Kennedymars start.

zaterdag 1 mei 2010

Bos en Duin Tocht (30km)

Terwijl Karin met de 'femmes fatale Hessels' een weekend op Terschelling zat, besloot ik een dag Schouwen-Duiveland te doen. In de middag zou ik bij een kennis in Scharendijke de belastingaangifte verzorgen. 's Morgens zou ik de Bos en Duin-tocht vanuit Burgh-Haamstede gaan lopen. Ik besloot voor 30km te kiezen. Zo kon ik nog redelijk uitslapen na een Koninginnenach in Den Haag, een koninginnedag in Lekkerkerk en een groot aantal goudgele vrienden.

Om half10 startte ik. Ik liep naar buiten en het regende iets. Ik twijfelde: wel of geen poncho? Het duurde 30 seconden en toen wist ik het. De sluizen van de hemel werden geopend en niet te zuinig ook. Ik liep door, schuilde even, liep verkeerd, ging weer terug en toen ik weer op het rechte spoor was, werd de regen gelukkig minder.

Ik liep tussen de campings door richting de duinen en het strand. Ik dacht dat ik in Den Haag en omgeving wel eens door duinen had gelopen en over strand, maar dat beeld is nu wel veranderd. Vergeleken met dat wat ik in Zeeland zag zijn de duinen in Zuid-Holland maar bultjes en is het strand maar een zandstrook. In de duinen hadden we gewoon serieuze klimmetjes van ruim 10% en toen ik het strand opliep was de zee zo ver weg dat ik hem niet eens zag.

Ik liep een drie kwartier over het strand tot strandtent 'De Strandloper'. Daar had ik 8,5km in de benen. Vervolgens ging het langs de vuurtoren en de Strandweg weer terug naar Burgh-Haamstede. De tweede controlepost was op locatie start/finish. Met 15km in de benen ging ik op voor de tweede helft van de tocht.

Die was een stuk zwaarder. Het ging door de Zeepeduinen. Hier liep ik door mul zand in de meest ruime zin van het woord. Loodzwaar. Daaevandaan ging het richting Westenschouwen.Ik besloot bij restaurant 'Zeelust' twee cola te drinken en daarna verder te lopen.

Het ging nu richting de dijk, die vervolgens werd uitgelopen tot Oosterscheldekering. Dat blijft ook een imposant ding zeg! Intussen kreeg ik enorm last van mijn rechterscheenbeen. De laatste 7km moest ik de pijn echt verbijten, maar... op moment van het schrijven van dit blog kan ik meedelen dat ik nagenoeg geen last meer heb en deelname aan de kennedymars van volgende week niet in gevaar lijkt te komen.

Via de bossen op het landgoed 'Slot Haamstede' kwam ik weer in Burgh-Haamstede aan. Uiteindelijk had ik een mooie tocht gelopen, in prima weer. Ik melde af en friste me in de auto op met meegenomen 'schoonmaakmiddelen', garderobe etc. Op naar Scharendijke waar ik mijn beste fiscale beentje voor moest zetten.

Wellicht zal ik op bevrijdingsdag, woensdag 5 mei, nog de Bevrijdingstocht in Dordrecht lopen; een tocht over 35km, om te kijken hoe het scheenbeen zicht houdt. Volgende week vrijdag/zaterdag loop ik de Kennedymars van Etten-Leur. Ik heb er zin an!